Afgelopen maandag was bij de NCRV de documentaire Wat bezielt ons? te zien en de titel deed me denken aan mijn eigen tv-format. Ik vond het een iets wat christelijke docu maar wel interessant. (je kunt deze uitzending hier terugkijken)
We zien een zoektocht naar bezieling, geluk en de zin van het leven. Ook al leven we in een land van lege kerken, de behoefte aan zingeving neemt toe. We zijn in onze westerse maatschappij, met een economie van overvloed en onbehagen, wel rijker geworden, maar daarmee nog niet gelukkiger. Veel bedrijven zoeken naar nieuwe zin en oude waarden. In de ratrace die onze samenleving kenmerkt, zoeken velen naar diepere waarden en bezinning. Deze documentaire lijkt me dan ook een mooi bruggetje om jou hetzelfde te vragen:
Wat is voor jou de zin van het leven?






De zin van het leven is volgens mij leven.
Ik dacht altijd dat ik eerst iets naar binnen moest halen om die volle ervaring te hebben. Er moest een bepaald werk, een bepaalde vriendin, een bepaald banksaldo, een bepaalde vaardigheid of iets anders verworven worden. Er zat altijd een "als dan" verhaal aan vast.
Tegenwoordig kom ik er achter dat als ik mijn leven zin wil geven, ik niet iets van buiten naar binnen hoef te halen, maar dat ik mezelf naar buiten toe tot uitdrukking breng.
Ik zit middenin dit bewustwordingsproces.
Pas wanneer ik naar binnen ga kom ik bij datgene wat wezenlijk voor mijzelf is.
Dat kan ik alleen maar doen door alles waar ik mijn aandacht op richt voor 100% te doen. Ik leg mijzelf er helemaal in. Doe met elke vezel mee.
Nu wordt het voor mij pas echt interessant. Het is iets wat je in honderden boeken kunt lezen, maar pas nu ik het ga ervaren begin ik het te begrijpen.
Ik word er blij van en dat wilde ik even delen.
Geplaatst door: bas | 31 mei 2007 om 16:35
De échte collectieve wetenschappelijke / biologische zin van het leven is de soort laten bestaan net zoals elk leven. Evolutie is daarbij volgens mij niet zozeer vooruitgang maar eerder het aanpassen aan de betreffende situatie.
Daarnaast hebben we in tegenstelling tot het meeste andere leven een hoge intelligentie/bewustzijn waardoor we ook een geestelijke zin van het leven zoeken, te weten geluk. En iedereen bewandelt een andere weg naar dat geluk: Carriere, spulletjes, rijkdom, gezin, vrienden/partner, aanzien etc.
Ik geloof echter dat dit geluk duurzaam/blijvend moet zijn en niet van tijdelijke aard wat volgens mij wel het geval is met bovenstaande punten. Puur omdat men gehecht raakt aan datgene wat vergankelijk en van tijdelijke aard is. Dit betekent volgens mij niet dat we ons totaal moeten afkeren van vergankelijke elementen maar we moeten er niet gehecht aan raken.
Duurzaam geluk kan volgens mij alleen voortkomen uit tevredenheid en ongehechtheid. Dat geluk en die tevredenheid komen volgens mij voort uit de geest en niet van buiten.
Daarnaast is er volgens mij ook een geestelijke collectieve zin van het leven / verantwoordelijkheid en dat is om alle wezens te verlossen van lijden en gelukkig te maken. Oftewel altruïsme.
Maargoed, dit is mijn overtuiging :)
Geplaatst door: Jochem | 1 juni 2007 om 9:18
Hi Bas, ben het met je eens: De kennis is er al 1000en jaren staat in de boeken maar er wordt weinig gebruik van gemaakt. Volgens mij komt dit door het dualisme van de mens:
aan de ene kant het natuurlijke oerinstinct met driften en overlevingsdrang in de vorm van haantjesgedrag, hebzucht etc. En aan de andere kant intelligentie/bewustzjin waardoor we kunnen objectiveren. Dat botst.
Geplaatst door: Jochem | 1 juni 2007 om 9:22
Zo´n beetje het eerste wat ik tegen mijn ouders zei toen ik als kind leerde praten (wat ik pas omstreeks 3 jaar ben gaan doen) was dat ik ze verweet mij weer op aarde te hebben gezet. Dat heeft mijn ouders behoorlijk getraumatiseerd, want hoe komt een kind aan zo´n uitspraak. Waarom ben ik hier is daarom vanuit die achtergrond voor mij al zo lang als ik mij kan heugen een centraal punt in mijn leven geweest. Al rond mijn 15e ben ik tot twee slotsommen gekomen: 1) Er is niet een algemene zin van het leven- Dat is voor iedereen verschillend en aan zich om dat te bepalen. De ene is hier om macht en rijkdom te verzamelen. Een ander is hier om dood en verderf te zaaien. Iemand is hier om goed te doen en om de wereld om zich heen wat vrediger te maken. Weer een ander is hier om veel blije gezonde nakomelingen te maken. Nog iemand anders is hier om geestelijke verrijking en verlichting te vinden. Weer een ander is hier om ondanks hongersnood en oorlog domweg een uitweg te leren vinden. En zo maar door. Maar het belangrijkste is dat werkelijk niemand iemand anders kan zeggen wat diens zin van het leven is, want dat is dus heel persoonlijk en individueel.
2) Voor mij persoonlijk is de zin van dit leven het leren domweg gelukkig te zijn in en met de omstandigheden waarin ik mij op dit moment bevind. Ik moet blijkbaar domweg leren tevreden te zijn en te genieten van het bestaan dat ik leid. Met alle gemakken en ongemakken die ik heb. Met alle onverwachte wendingen die mijn leven soms neemt en die ik wel of niet zou wensen. Vaak tegen mijzelf en mijn tegenwerkende omgeving in. Maar voor alles tot in het uiterste en het maximum mij bewust zijnd van wat er gebeurt. En ik merk dus al ruim 25 jaar dat alleen als ik die totale staat van levensbewustzijn heb- als ik zo veel mogelijk facetten overzie en begrijp, ik ook daadwerkelijk tevreden en gelukkig kan zijn onder alle omstandigheden. Met veel geld en huisje tuintje boompje beestje vrienden of juist ook in een tijd dat al die verworvenheden mij weer afgenomen worden of ontglippen. En nu is het dus ook voor mij de uitdaging om zelfs zonder een dergelijk totaal bewustzijn en begrip te leren accepteren en gelukkig en tevreden te zijn. Het moet niet uitmaken. Zo beleefd is voor mij het leven een groot avontuur dat bestaat uit nieuwsgierigheid naar wat anderen beleven, naar het ontdekken van mooie dingen, naar het speels proberen om te buigen van wat slecht is naar iets positiefs, naar het in blije verwondering meemaken van wat er met mij gebeurt en wat ik zelf daarin doe, enzovoort. En wie weet door de eigen levenshouding -al is het maar 1 klein vonkje in een onderbewustwijn van een onbekende- iets positiefs mee te geven waar die wat aan heeft.
...Maar goed- Dit is dus mijn persoonlijke visie. En dit is dus waarom ik Zinfo en soortgelijke plekken ook zo kan waarderen, omdat ze ook uitgaan van een positieve, opbouwende bewustmakende levensvisie die zich niet beperkt tot egoïstisch materialistisch vergaren en verbruiken.
Bas- Mooi man. Goed van je.
Geplaatst door: Jan | 1 juni 2007 om 9:24
das niet eens zo moeilijk, dus in 1 zin, de zin van mijn leven:
"als ik iets kan bijdragen, heb ik zin, ben ik nuttig; daarom heb ik er ook zin in en heeft mijn leven, het leven, zin, anders kap ik er toch mee, want dan is de zin over!"
geen lange verhalen dus, en geen 'ik heb effe geen zin', 'ik weet niet of ik daar wel zin in heb', maar gewoon iets nuttigs gaan doen, daar krijg je vanzelf zin van, ja toch?
zo, en nou heb ik zin... (ja in vanalles eigenlijk hoor!)
meer dan een paar dagen zin in zin? --> stefanjans@gmail.com
Geplaatst door: stefano | 1 juni 2007 om 20:38
Hallo Jochem, als ik je verhaal lees, dan lijkt het of je tot de nieuwetijds"kinderen" behoort. Deze mensen lijken bij hun geboorte eenextra geheugen mee te hebben gekregen waardoor ze vaak heldervoelend of helderdenkend (zoals dat heet) zijn. Even terug op het onderwerp zingeving, geluk. Bij de geboorte is hetgeen we zeker weten dat we naar onze dood toegaan. Hoe nu dit leven zo "goed" mogelijk door te brengen? Dit is afhankelijk van genetisch materiaal, van opvoeding en afkomst. Waar armoede (al dan niet geestelijk) heerst, zal de drang tot "rijkdom" groot zijn. Waar tevredenheid heerst zal een mogeljkheid tot beschouwen aanwezig kunnen zijn. En het afwegen wat al dan niet positieve effecten sorteert. Enhier zit nu net de clou, wat is eenpositief effect? Ik denk dat idt individueel bepaald is en weer terugvoert naar het begin. Door nu in ieder geval gewenste en ongewenste effectentegen elkaar af te zetten, met hierbij inbegrepen een actievorm, kan er een tevredenheid ontstaan, en eventueel een goed gevoel. Ik wil daarbj nog opmerken dat bij veelmensende atio enhet gevoel niet in evenwicht zijn, dit komt vaak doorleed in de jeugd wat niet verwerkt kan worden, de ratio zal dan zijn overlevingsstrategie gaanbepalen. Dit alles volgens mij dan. Dit is de studie waar ik mijn leven op afgestemd heb. Wat gebeurde er in mijn leven en heeft me gemaakt to wie ik nu ben en wat heeft anderen gemaakt tot wie ze zijn en/of willen worden.
Geplaatst door: Liesbeth Lintner | 2 juni 2007 om 8:23
Alles heeft
zin
elke ademtocht
elke beweging
Geplaatst door: annet | 2 juni 2007 om 12:17
Nou, deze vraag levert aardig wat diepzinnige, filosische reacties op. Maar ja, dat kon ik verwachten met zo'n vraag natuurlijk. Ik wilde hier alleen kort nog aan toevoegen (iets dat ik ergens las): 'De zin van het leven is er zin in hebben!'
Geplaatst door: De maker van Zinfo | 3 juni 2007 om 16:17
Ik hang aan uw filosofische geest:)
Geplaatst door: annet | 3 juni 2007 om 16:43
, wees als een god voor je naasten en jezelf
het leven kan een feest zijn, zolang je maar zelf slingers ophangt.
de zin van het leven is als een bloem. na verloop van tijd verwelkt ze, en moet je opnieuw wat plukken.
Geplaatst door: b.bob | 13 maart 2008 om 17:18