Wijsheid is niet hetzelfde als intelligentie en het komt niet persé met de jaren. Compassie, inlevingsvermogen en vriendelijkheid spelen wél een rol. Hoe wijs ben jij eigenlijk?
Waarom zal bijna niemand George Bush een wijze man noemen en vindt bijna iedereen Nelson Mandela wel wijs? Kennelijk hebben we een mening over wat wijsheid is, maar het omschrijven is heel wat moeilijker. Wat het niet is, valt makkelijker aan te geven. Het is niet (alleen) intelligentie of kennis; dat is veeleer boekenwijsheid. Het uit zich niet in ferme, uitgesproken oordelen; dat is eigenwijsheid of onverdraagzaamheid. Het is niet Rita Verdonk, maar wel de Dalai Lama. Uit de ogen van wijze mensen als Mandela en de Dalai Lama stralen mildheid en vriendelijkheid, en dat heeft wél te maken met wijsheid. De hoogste wijsheid is vriendelijkheid, zo luidt zelfs een tegeltjesspreuk.
De vermaarde Amerikaanse hoogleraar psychologie Robert Sternberg doet al jaren onderzoek naar wijsheid. Wijsheid overstijgt intelligentie, zegt Sternberg. Wijsheid is je intelligentie en ervaring gebruiken om een gemeenschappelijk goed te verwezenlijken. Een wijze leider is in zijn theorie dan ook iemand die vooral de juiste intenties heeft. (dit volledige artikel over wijsheid is te lezen in de nieuwe Psychologie Magazine)
Wijsheid is volgens mij voor een groot deel het tot in de puntjes geloven in en handelen naar de Gouden Regel: "Wat gij niet wil dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet."
En dan vooral niet meer en niet minder; bij twijfel: doe niets.
Bush doet dat niet, Mandela wel, Rita niet, Dalai Lama uitmuntend. CU doet het niet, BNN doet het wel.
Geplaatst door: zmooc | 30 januari 2008 om 13:54