Welkom in de wondere wereld van Wes Anderson. Het is een kleurrijke sprookjeswereld, maar wel één die bevolkt wordt door slecht functionerende familieleden.
Zo ook in Anderson's laatste film The Darjeeling Limited, waarin drie broers een poging doen nader tot elkaar te komen. Op uitnodiging van grote broer Francis (Owen Wilson) ontmoeten Peter (Adrien Brody) en Jack (Jason Schwartzmann) hem in een trein die ze door India vervoert. Francis hoopt dat ze door de reis door dit spirituele land de broederband kunnen herstellen, aangezien ze elkaar sinds de begrafenis van papa – een jaar eerder – niet meer hebben gezien.
Eigenlijk speelt in de films van Wes Anderson (die ook Rushmore, The Royal Tenenbaums en The Life Aquatic maakte) de art direction de hoofdrol. De filmsets zijn altijd tot in het kleinste detail uitgewerkt, opvallende details houden je bij de les en grappige outfits doen je glimlachen. Niet zo verwonderlijk dus dat India hier in al zijn kleurenpracht naar voren komt, vooral de trein die de film zijn naam geeft is een lust voor het oog.
Sommige critici vinden dat Anderson door deze nadruk op het visuele te weinig aandacht besteedt aan de ontwikkeling van zijn personages en dat het plot daardoor oppervlakkig blijft. Niets is echter minder waar, je moet als kijker alleen zelf wat meer je best doen om de emotionele gaten op te vullen. Je moet je eigen fantasie gebruiken – een vrijheid die de filmkijker tegenwoordig nog maar weinig gegund wordt.
Want de drie broers mogen dan wel in vreemde situaties terecht komen (geholpen door illegaal verkregen pijnstillers) en nogal onbeholpen met elkaar omgaan, de oplettende kijker ziet de pijnlijke familieherinneringen langzaam naar de oppervlakte borrelen.
De broers vertrouwen elkaar niet, zijn jaloers, koppig en dominant. Vooral, zo blijkt, omdat ze zich in de steek gelaten voelen door hun moeder. Als ze die uiteindelijk ergens aan de voet van het Himalayagebergte vinden, blijkt mama (Anjelica Huston) een wijze, onafhankelijke vrouw. "Misschien kunnen we onszelf beter uitdrukken als we het zonder woorden kunnen zeggen", zegt ze, en uit de blik die daarop volgt blijkt een grote liefde voor haar zoons.
Precies die opmerking bevat de essentie van de films van Wes Anderson. Intellectueel moet je als kijker wennen aan de wrange, droge humor en de contactgestoorde aard van zijn personages. Maar op een intuïtief niveau spreken zijn films direct tot je hart. Op dat niveau voel je het onvermogen en de behoefte aan liefde van Francis, Jack en Peter. The Darjeeling Limited draait nog in enkele filmtheaters.
'Zin in film' wordt je aangeboden door Mirjam Groen. Ze woont in Berlijn en is freelance journalist voor o.a. VARA TV magazine.
Reacties