Il y a longtemps que je t'aime (het is lang geleden dat ik je liefhad) is het regiedebuut van de Franse bestsellerauteur Philippe Claudel, die ook het scenario schreef. Het is een film waarin de relatie tussen twee zussen centraal staat: de oudere zus Juliette (Kristin Scott Thomas) en de jongere Léa (Elsa Sylberstein).
Het verhaal begint met een ongemakkelijke ontmoeting. De speelse Léa en de gesloten Juliette hebben elkaar vijftien jaar niet gezien en moeten nog aan elkaar wennen. De reden van Juliette's afwezigheid is een langdurig verblijf in de gevangenis. "Jij moet wel iets heel stoms gedaan hebben", roept een medewerker van personeelszaken bij een sollicitatie tegen Juliette als ze vertelt van haar jarenlange straf.
Haar misdaad is zo onvoorstelbaar dat op een feestje - als Juliette na lang aandringen de waarheid vertelt - iedereen denkt dat ze een grap maakt. Juliette heeft namelijk haar kind vermoord.
Léa mocht Juliette van haar ouders al die jaren niet bezoeken. Maar haar liefde voor haar grote zus is gebleven, en dus neemt ze Juliette na diens vrijlating op in haar gezin. Daar blijkt dat Juliette's actie haar sporen heeft achtergelaten. De twee kinderen zijn geadopteerd ("ik wilde geen kinderen in mijn buik" verklaart Léa) en Léa's man heeft grote moeite met een kindermoordenaar als schoonzus.
Aanvankelijk is Juliette erg onzeker en terughoudend. Ze is bang voor de vooroordelen van de buitenwereld en worstelt met zichzelf. En ze mag dan wel haar kind gedood hebben, maar dat betekent niet dat ze daar geen verdriet om heeft. Langzaam begint ze echter te ontdooien, geholpen door Léa en hoopvolle ontmoetingen met anderen. Er verschijnt een twinkeling in haar ogen en kleur in haar gezicht.
De grote kracht van deze film is de manier waarop Claudel zijn hoofdpersonage neerzet. Juliette is geen monster, maar een mens van vlees en bloed: net zo kwetsbaar en breekbaar als ieder ander. Dat je als kijker hoopt op Juliette's herstel en met haar meeleeft - zelfs zonder dat je de reden van haar misdaad kent - is de grootste kracht van dit verhaal. Het is zelfs een beetje jammer dat Claudel het blijkbaar toch nodig vindt aan het einde van de film in een emotionele confrontatie duidelijk te maken waarom Juliette haar kind doodde.
Het prachtige, subtiele acteren van Kristin Scott Thomas en het beroep op mededogen en begrip die deze film op de kijker doet, maken Il y a Longtemps que je t'aime tot een van de mooiste Franse films van de afgelopen jaren. Vanaf donderdag 5 juni in de bioscoop en meer info vind je hier.
'Zin in film' wordt je aangeboden door Mirjam Groen. Ze woont in Berlijn en is freelance journalist voor o.a. VARA TV magazine.
Reacties