In het nieuwe magazine Maria kwam ik een mooi artikel tegen over jongeren die werken in de ouderenzorg. Ondanks het slechte imago van dit werk, kiezen zij hier met hart en ziel voor. Hier een kort stukje over de 22-jarige Cigdem:
Veel mensen in de zorg blijken zeer trouw aan hun vak. Want hoewel dat haast stelselmatig onderbelicht blijft, kwam uit het Randstad-onderzoek ook naar voren dat de meeste mensen die werkzaam zijn in de zorg geen ander beroep zouden willen. Ondanks dat waslijst aan klachten over slechte arbeidsomstandigheden en andere negatieve kanten van hun werk geven verpleegkundigen en verzorgenden over het algemeen aan dat ze zeer gelukkig zijn in hun werk.
Cigdem verbaast dat niets. "Er is meer dan geld verdienen. Je moet dit werk echt leuk vinden om het goed te kunnen doen, maar dan geeft het zoveel voldoening." Een van haar mooiste ervaringen had Cidgem toen ze nog in de thuiszorg zat en drie keer per week zorgde voor een oudere dementerende Turkse vrouw. "Ik was nog maar net begonnen toen mijn leidinggevende vroeg of ik haar ook in bad wilde doen. Eerlijk gezegd had ik nooit gedacht dat ik dat zou kunnen."
"Maar nadat ik de vrouw voor het eerst gewassen had, gaf me dat zo'n voldoening om te merken hoe lekker schoon ze was. Ik kamde haar haren die heerlijk roken, en zag hoe ze opknapte. Dat was fantastisch."
Mevrouw ging niet graag onder de douche, maar Cigdem bedacht een heel ritueel om haar toch zo ver te krijgen. "Iedere keer als ze moest worden gewassen, ging ik voor haar zingen en dansen. Daar werd ze zo vrolijk van dat ze met me mee ging naar de badkamer."
Uiteindelijk belandde de vrouw in een verpleegtehuis waar Cigdem haar is blijven bezoeken. "Ik had haar op een gegeven moment een tijdje niet gezien. Ze was erg dement, maar toen ik op een dag weer kwam, omhelsde ze me en zei: Waar was je nou? Ik kan er nog emotioneel van worden als ik daar aan denk. De tranen stroomden over mijn wangen. Blijkbaar hadden we zo’n klik dat ze me zich nog steeds herinnerde."
In dit artikel is verder te lezen dat er in de zorg veel personeelstekort is en dat de overheid meer geld beschikbaar zou moeten stellen. Zeker gezien de vergrijzing. Zelf had ik al eens bedacht, dat je net als de reclamespotjes en open dagen voor defensie, hetzelfde zou moeten doen om werken in de zorg te promoten en ondersteunen.






Misschien is het een idee om 'verplichte' zorgplicht (voeden van liefde met liefde voor mensen) in te voeren i.p.v. de ooit afgeschafte dienstplicht (voeden van angst met angst voor oorlog); jongeren in de zorg werkzaam laten zijn, zodat zij leren ervaren hoe het is om voor anderen te zorgen om te voelen wat het met je doet om met (mede)mensen te werken!
Geplaatst door: Andrea | 17 september 2008 om 10:54
Ook ik werk al 28 jaar in de zorg, ik werk in een verpleeghuis. sinds kort wonen de bewoners in woningen samen met 8 personen en een eigenen slaap en badkamer.Dat is toch een hele vooruitgang.
Ja,en die mensen die vinden dat de zorg huizen met steeds minder geld toe kunnen
die mogen er zelf wel eens een poosje komen werken.
Maar ik vind het het mooiste beroep van de wereld, omgaan met mensen.
Geplaatst door: Sissy | 18 september 2008 om 8:08