Mildheid komt met de jaren. Ooit was Sean Penn een opgefokt vechtersbaasje, maar met de jaren weet hij zijn overgevoelige kant steeds meer voor positieve zaken in te zetten. Zijn maatschappelijke betrokkenheid komt steeds meer in Penn's rollenkeuze naar voren en zijn frustraties gebruikt hij voor het spelen van vaak gepijnigde personages.
Ook als regisseur lijkt Penn zijn draai te hebben gevonden. Into The Wild, een film over een outsider die zich afzondert in de wildernis, is hem op zijn lijf geschreven. Dat er zoveel tijd tussen zijn vorige regieklus (The Pledge uit 2001) en deze zit, komt omdat Penn jaren bezig is geweest de rechten van dit waargebeurde verhaal te bemachtigen.
De hoofdpersoon van Into The Wild, Christopher McCandless, heeft namelijk echt bestaan. Begin jaren negentig verbrak hij – pas afgestudeerd aan de universiteit - het contact met zijn familie om kriskras door Amerika te gaan zwerven. Zijn zwerftocht brengt hem af en toe in contact met andere mensen, maar het liefst is Chris alleen in de natuur. Zijn grote droom is naar Alaska te gaan en daar compleet zelfvoorzienend te kunnen leven.
De film draagt verschillende redenen voor McCandless' vertrek aan. Hij had vooral genoeg van de materialistische Amerikaanse samenleving, zo blijkt. Tijdens het familiediner na zijn afstuderen bieden zijn ouders hem als cadeau een nieuwe auto aan, maar Chris weigert resoluut. "Ik hoef niet nog meer spúllen, mijn oude auto voldoet prima", spuugt hij. Daarnaast worstelt Chris met de geestelijke erfenis uit zijn jeugd (constant ruziënde, hypocriete ouders) en kan hij niet wachten zijn familie voorgoed de rug toe te keren.
In zijn kortstondige contacten met anderen tijdens zijn reis blijkt Chris een charismatische, sociale jongen die al snel het hart van al zijn medereizigers verovert. Toch kiest hij ervoor alleen door het leven te gaan, al probeert vaderfiguur Ron Franz (een prachtige rol van de legendarische Hal Holbrook) daar verandering in te brengen.
"Door het contact met andere mensen leef je pas echt", zegt hij, terwijl Chris aan zijn tocht naar Alaska begint. En als Chris uiteindelijk in zijn verlaten busje in de wildernis gevangen zit en er geen weg meer terug lijkt, komt hij zelf eindelijk ook tot dat besef. 'Vreugde is delen' schrijft hij ten slotte in zijn dagboek.
Into The Wild, terecht één van de grootste arthouse-successen van het jaar, draait nog in diverse bioscopen en filmhuizen in Nederland.
'Zin in film' wordt je aangeboden door Mirjam Groen. Ze woont in Berlijn en is freelance journalist voor o.a. VARA TV magazine.
Erg gave film, aanrader!
Geplaatst door: james | 25 september 2008 om 8:33
Het is een prachtige film. Ik kreeg zelf ook veel herinneringen van mijn wereldreis terug: de ontmoetingen met anderen, en de prachtige woeste natuur en het opgaan daarin. Piekmomenten heb ik er beleefd: dat je vergeet wie en waar je bent maar opgaat in het geheel, tijdloos. Dat is heel bijzonder.
Het moeilijkste vond ik ook dat ik niet kon delen. Wel de oppervlakkige dingen met medereizigers, maar het echte contact, mijn lieve goede vrienden, het niet kunnen delen van de dingen die er werkelijk toe doen.... dat vond ik moeilijk. Zeker op de plekken waar toen nog geen internet was, dan was ik soms lang verstoken van contact met het thuisfront. Ik schreef veel in dagboeken om mijn emoties en indrukken te verwerken.
Maar precies het niet genoeg kunnen delen, is voor mij de reden dat ik niet meer zo lang in mijn eentje op reis wil. Een maandje of twee is lang genoeg. Tenzij je je weer ergens vestigt en de tijd neemt om echt contact te maken met mensen.
De film vond ik soms wat te romantisch gebracht, maar het zijn prachtige beelden en indrukken. En je realiserend dat het verhaal echt gebeurd is maakt het wel nog indrukwekkender. Een absolute aanrader.
Geplaatst door: Leonie Linssen | 26 september 2008 om 10:11
Ik zag deze film in januari het vliegtuig terug van bijzondere belevenissen in onder andere Indonesié. Ik vertelde iedereen dat ze de film moesten gaan zien, maar hij is pas recent uitgekomen.
Blij het gevoel nu te kunnen delen. Voor maakte het wellicht nog extra indruk, omdat ik zelf ook veel had beleefd en mooie mensen had ontmoet op mijn ietwat moeizame reis.
Geplaatst door: Annemarie | 26 september 2008 om 13:44
Ook het boek is de moeite waard: De wildernis in - Jon Krakauer. ISBN 9789044609400.
Geplaatst door: lukiam | 26 september 2008 om 15:15