Gedachtenkracht

Het leven zelf is natuurlijk ook een reis. Dus lees je hier ook avonturen van anderen. Deze keer De reis van.... Marja Ruijterman:

Zo'n twintig jaar geleden werkte ik met kleuters en had een minibaantje als overblijfmoeder. Het was vier dagen, één uurtje in de week. Het leek me leuk met kleine kinderen te werken. Het was op een zeer keurige school in een chique Amsterdamse buurt. Ik zag me zelf al spelen en verhaaltjes vertellen en liedjes zingen.

Het liep anders. Het eerste uur dat ik binnen was, stond er een klein meisje met blonde krulletjes voor me. De moeder liefdevol achter haar. "Dag trut", zei de kleine krullebol tegen me. De moeder glimlachte trots naar haar dochtertje. Dat ene uurtje vloerde me totaal. Ik redde wat er te redden viel, haalde ze uit elkaar, veegde boterhammen van de muur en schreeuwde de longen uit mijn lijf. 's Middags kon je me opdweilen.

Op een dag kwam een vrouw meewerken. Stil kwam ze binnen. Ze zei weinig en stond er maar een beetje. Tot mijn grote verbazing waren de kinderen stil. Een dag kan nog toeval zijn, maar een aantal dagen achter elkaar? Het waren lieverdjes. Zo ongeveer als ik het me voor had gesteld. Gezellig spelend met elkaar. Vrolijk, lief.

Ik vroeg aan de vrouw hoe ze dat voor elkaar kreeg. Ze antwoordde dat ze zorgde dat haar gedachten rustig waren. Dat had een rustgevende invloed op de kinderen. Als je gedachten chaotisch zijn, nemen kinderen dat ook over. "Aaaha" dacht ik, dat wil ik ook!" Mijn gedachten deden inderdaad niet voor de kinderen onder. Gedachten floepten kriskras door mijn hoofd. En vaak niet van die gezellige, maar zware, chaotische, donkere gedachten.

De vrouw vertelde me dat ze mediteerde en als ik wilde kon ik het ook leren. Diezelfde avond kreeg ik les van haar. Ik was zeer gemotiveerd en oefende elke dag een aantal keer de meditatie. Binnen twee weken was het gepiept. Mijn gedachten werden rustig en soms zelfs stil. De kinderen waren engeltjes. Gedachten hebben kracht!

Jaren later gaf ik zelf les bij een psychiatrische inrichting. Een vriendin, die was opgenomen, had me uitgenodigd. Toen ik binnenkwam voelde ik de zware energie chaotisch langs me heen schieten. Ik werd voorgesteld aan een staflid. Vertelde dat ik een cursus De kracht van de gedachten kwam geven.

De vrouw lachte schamper. "Dat werkt niet bij deze mensen, die zitten onder de medicijnen en zijn al te ver heen." Ze riep een aantal mensen bij elkaar en een paar stafleden kwamen er bij zitten. We spraken af om het kwartier een rookpauze te houden. Anders hielden ze het niet vol. De drie stafleden hingen ongeïnteresseerd en moe in hun stoel. De patiënten zaten rechtop en vol aandacht naar me te kijken. Mijn vriendin zat achterin constant naar me te zwaaien van enthousiasme.

Een week later zaten de stafleden weer net zo uitgezakt en de patiënten rechtop en hadden verhalen over hun ervaringen die week. Een van hen zei: "Ik lag te piekeren in mijn bed en toen heb ik het gedaan! Ik zei STOP en dacht aan een paard in de wei. Heb een heerlijke nacht gehad." De rookpauzes werden vergeten en we deelden prachtige uren. Een aantal van hen is nog een tijdje gaan mediteren. Twee mensen van de staf kregen een burn out. Gedachten hebben kracht!

'De reis van...' is deze keer geschreven door Marja Ruijterman.

Comments

[Geplaatst door: Marieke]

Mooi verhaal! Hoopgevend, inspirerend. Langzamerhand dringt de kracht van gedachten steeds verder door in de medische wereld - gelukkig maar!

[Geplaatst door: Petra]

Prachtig verhaal weer!

[Geplaatst door: Nancy]

Prachtig...