Het leven zelf is natuurlijk ook een reis. Dus lees je hier ook avonturen van anderen. Deze keer De reis van.... Margrete Stoute-Boots:
Afgelopen 13 november was het de dag van respect; prima als er op een dag in het jaar extra aandacht gevraagd wordt voor deze waarde, doch mijn wens is om er alle dagen aan te denken en naar te handelen.
Deze behoefte is enkele jaren geleden ontstaan, toen mijn oudste zoon in aanraking kwam met het fenomeen pesten... dit was het allerlaatste dat ik als moeder had verwacht mee te maken.
Na alle woede, frustratie en onmacht, kwam de drang om er iets mee te kunnen doen en het niet als incident te accepteren. Op dat moment was ik als ouder lid van de medezeggenschapsraad van de school van onze kinderen en kon ik de vraag wat breder neerleggen; hoe willen we omgaan met pesten in het bijzonder en met elkaar in het algemeen?
Tot mijn verbazing kwam er een zogenaamd pestprotocol op tafel, die ik nooit had gezien en dat vol stond met wat we vooral niet wilden dat kinderen deden: niet slaan, niet schelden, geen spullen afpakken of vernielen, geen rotzooi maken etc. Zo waren er 25 punten genoteerd. Ik uitte mijn behoefte aan duidelijkheid naar kinderen toe en kon de leden van de raad laten ervaren hoe het werkt in onze geest als je je richt op iets dat je niet wilt; het gebeurt juist wel. Denk maar eens niet aan een roze olifant... en... daar komt ie!
Ons brein denkt voornamelijk in beelden en woorden komen wat later aan in het verwerkingsstation. Dus eigenlijk onhandig om te vertellen wat je niet wilt. De vraag ontstond hoe het zou zijn als we kinderen lieten weten, wat we vooral wél willen in de omgang met elkaar?
Vervolgens zijn alle punten van het pestprototcol onder de loep gelegd en hebben we ze vertaald en gebundeld tot 8 thema's, later 'krachten' genoemd. En toen kwam de drang om het niet nog eens als een lijstje aan te bieden, maar er een zichtbaar gebeuren van te maken, door middel van een visueel anker (een gekleurde windmolen) en allerlei werkvormen, zodat kinderen zich deze krachten op een speelse manier eigen kunnen maken en via hun gedrag weer naar buiten laten komen……….een wens die werkelijkheid is geworden!
En bij mijn eigen zoon was het incident snel voorbij, toen we met deze materie aan de gang gingen; alles waar je aandacht op richt gaat namelijk groeien! En voor hem was dat terugkomen in zijn eigen kracht en dat te gebruiken als hij in lastige situaties kwam.
Een heel bijzonder moment van erkenning heb ik ervaren, toen we in 2004, de dag nadat Theo van Gogh werd vermoord, de innovatie-onderwijsprijs mochten ontvangen in Noord-Holland. Vanaf dat moment staat de windmolen niet meer stil en geven we het begrip respect steeds meer handen en voeten als stichting zijnde. Mocht u nieuwsgierig worden, kijk dan op onze site.
'De reis van...' is deze keer geschreven door Margrete Stoute-Boots.
Reacties