Downjobben

Downjobben gaat over mensen die bewust een stap achteruit doen in hun carrière, van een denkbaan naar een doebaan. Kortgeleden schreef Viva hierover: vergaderen, beleid bepalen, deadlines halen. Voor zo’n baan hebben we jaren gestudeerd. En steeds vaker zijn we het zat. Verlangen we naar praktisch werk als post rondbrengen, broodbakken of dierenvoeren.

Hoeveel mensen het lef hebben om te gaan downjobben is niet bekend. Vast staat dat een kwart van werkend Nederland plannen heeft om van functie of werkgever te veranderen en vaak is een ‘algehele carrière- switch’ de wens, aldus onderzoek van Motivaction in 2007.

Dina (26) is zo’n downjobber. Zij gaf haar baan als redacteur op en werkt tegenwoordig als barvrouw in een hip hotel. “Stressloos werk bestaat niet. Maar ik had het idee dat ik een ander soort stress zou ervaren als ik meer met mijn lijf zou werken en minder in mijn hoofd. En dat blijkt zo te zijn.”

“Maar het ook weer niet zo dat ik de ultieme voldoening haal uit het oppoetsen van de bar. Waar het om gaat, is dat ik ruimte heb om mijn blik te verbreden, zowel in mijn agenda als in mijn hoofd. Ik heb eindelijk energie om naar de bibliotheek en exposities te gaan. En omdat ik alle tijd heb voor een uitgebreid sociaal leven, vind ik nu juist meer diepgang.”

Dina was gevoelig voor wat anderen van haar zouden denken; alsof je baan iets zou zeggen over haar intelligentie. “Maar wat blijkt? Mensen vinden het juist leuk dat ik mijn hart volg en ik heb nog nooit zoveel leuke en interessante types om me heen gehad. Ik heb geen statusbaan nodig om leuk gevonden te worden door anderen, en al helemaal niet om mezelf leuk te vinden.”

Psycholoog en coach Yvonne Knape: “Veel mensen vinden het heerlijk om met hun handen te werken, maar opleidingen en banen in Nederland zijn voornamelijk gebaseerd op denkwerk. Wat ik vaak van cliënten hoor, is dat ze voortdurend bezig zijn met hun hoofd en dan hun hoofd op hol slaat. Dat verklaart bij hoogopgeleiden het verlangen naar een doebaan. Toch neemt in de praktijk slechts een enkeling echt de stap, veelal om financiële stap terug. Terwijl het natuurlijk gaat om het gevoel van fluitend naar je werk fietsen.”

Comments

[Geplaatst door: Els]

Erg leuk en inspirerend! Ik schrijf en teken graag...Hm. Dat kan ik maar weinig toepassen in mijn ´bankbaan´.
Stof tot nadenken. En jij kan er al van meepraten, ´maker van Zinfo´...

[Geplaatst door: Hugo]

Wat een leuk bericht. Ik merk het ook bij mezelf. Praktisch bezig willen zijn met een goed doel, zoals andere mensen helpen. Minder met het hoofd, meer met het hart. Ja!

[Geplaatst door: Arie]

ik ben een downjobber en dat bevalt mij uitstekend! En inderdaad ik was dat gedoe over cijfertjes, budgetten, leidinggeven en praten over allemaal onbelangrijke dingetjes. Geneuzel... Ik was het zo zat allemaal! Dus heel herkenbaar!!!

[Geplaatst door: Jacco van der Pol]

Als je downjobben overweegt (en ook als je dan niet overweegt), dan is het ook zinvol om te downspenden. Door minder geld uit te geven (aan je huis, auto, vakantie, etc) creëer je namelijk vrijheid. Vrijheid om te kiezen voor een baan die minder betaald of vrijheid om minder te werken of allebei.

[Geplaatst door: Peter]

22 jaar geleden kwam ik aan wal en rolde na een horeca avontuur de financiële wereld in, na veel studie en opleiding in vele keukens gekeken van verzekeraars en banken. Vanaf 2004 tot begin dit jaar bezig geweest met zelfontplooiing en rust nemen. In maart 2009 ben ik terug op het water begonnen op een passagiersschip. Gezellig tussen mensen die willen genieten van de natuur en omgeving. Met mijn collega's het schip onderhouden terwijl we veel plezier hebben.
Ik was mij niet bewust dat dit downjobben wordt genoemd. Geweldig dat steeds meer mensen hun hart volgen!! Nog enkele jaren en de nieuwe wereld waar voor iedereen plaats is ontstaat.

[Geplaatst door: Tony]

Leuk artikel. Nou weet ik met terugwerkende kracht dat ik een "downjobber" ben. In 1997 besloot ik om mijn loopbaan bij een nu Bosbank te onderbreken en part-time te gaan werken.

Ik kom uit een artiestengezin in het MKB met allemaal schrijvers, tekenaar, muzikanten etc.Dus die kriebel was er al.

Ben in 1997 begonnen met schrijven, websites onderwerpen, online businessen starten, workshops geven en nog veel meer. In combinatie met veel reizen etc en een baan als verandermanager en interim manager (ook een soort toneelspeler!) bij die Bosbank.

Uitmondend in sinds een jaar mijn blog "www.dagboekvaneenbankier.nl" met een "positief tegengeluid" vanuit het bankbedrijf.

Geeft veel energie bij het doen en ook veel positieve reacties.

Succes op de "Goed nieuws dag"!

[Geplaatst door: Saar]

Werken onder je niveau
10 05 2009 - Afgelopen maand organiseerde GroenLinks Naarden-Bussum een succesvolle cursus Column schrijven.

Twintig jaar gestudeerd en nu mag ik brieven op de bus doen. Het leek me een geweldige kans nadat ik jaren had thuis gezeten en zelfs een poging had ondernomen om een eigen bedrijf op te zetten.

Het is even wennen, een baan met een baas en collega's. Ik was gewend mijn eigen beslissingen te nemen, en nu moet ik uitvoeren wat een ander heeft bedacht. Die ander is bovendien ongeveer twintig jaar jonger dan ik en amper de leeftijd van mijn kinderen ontgroeid. Ik ben bang dat ik het onbedoeld laat merken dat ik het belachelijk vind om hun brieven te moeten posten of hun lunch klaar te moeten zetten. Heb ik daar nou zo lang voor gestudeerd.

De regering vindt dat mensen werk onder hun niveau moeten aannemen. Het klinkt zo logisch, maar het is niet eenvoudig om onder je niveau te werken, niet voor jezelf en niet voor je collega's.

[Geplaatst door: Ayla Amman]

Ik deed veel vrijwilligerswerk, maar ik ben minder en ander vrijwilligerswerk gaan doen. Je kan niet overal de puntjes tegelijk op de i zetten. Ik ben ook gaan schrijven. Korte kleine moderne gedichtjes, over dichtbij, hier en nu, stilte. Daar was ineens ruimte voor. Downjobbe is rustgevend, waardoor je wat je doet met meer kwaliteit kan doen. Ayla Amman