Zinfo | zinvol nieuws & info

Wereldfietsers zijn weer thuis

Peter Mak en Karin van Toor hebben in 6,5 jaar tijd ruim 62.000 kilometer gefietst (zie ook hier). Ze begonnen in 2002 met hun fietstocht door Europa, Afrika, het Midden-Oosten en Azië. Het stel kwam vorige week terug in Nederland om geld te verdienen voor een volgende reis.

Karin schreef dertig dagboeken vol en Peter schreef in het boek Over alle grenzen al zijn avonturen op. In deze korte reportage vertellen de twee wereldfietsers alvast wat van hun verhalen en zie je enkele van hun bijzondere reisfoto's.

Fietsend de wereld rond

Uit de serie avontuurlijke reizigers, hier wat weetjes op een rij van Peter Mak en Karin van Toor (zie ook hier) die al ruim zes jaar rondfietsen in diverse landen:

- Afgelegde afstand met bagage: 60.000 km
- Aantal bezochte landen: 38
- Fietsend in slaap gevallen: 3 keer
- Elkaar kwijtgeraakt: 5 keer
- Elkaar weer teruggevonden: 5 keer
- Contact met dieren: getrapt door struisvogel, gebeten door hond, gestoken door scorpioen, teken en duizenden muggen.

Meer weetjes en al hun inspirerende reisverhalen lees je hier.

De hele wereld danst mee

Reiziger Matt Harding danste al een paar keer de wereld over en zijn filmpjes werden wereldberoemd. Matt is weer terug en deze keer danst de hele wereld met hem mee.

Lopen over de wereld

De ultieme 'slow traveller' moet zonder enige twijfel Karl Bushby (38) zijn. Karl is namelijk al sinds 1998 de wereld aan het rondlopen. In 2014 verwacht hij zijn tocht, de Goliath Expedition, te voltooien van totaal 57.936 kilometer. Het meest bijzondere aan de expeditie is misschien nog wel het feit dat Karl echt alleen maar loopt, en dus geen enkel transportmiddel gebruikt.

De Goliath Expedition is de eerste poging ooit om een ononderbroken pad van voetstappen rond de aarde te zetten. Het is de droom van Karl Bushby, een ex-paratrooper, om van Chili in Zuid-Amerika naar Engeland te lopen, zonder gebruik van transportmiddelen. Om zijn einddoel zonder vliegen, rijden of varen te bereiken, moet hij drie onmogelijke oversteken maken.

Geen berg te hoog

Twee keer geconfronteerd met kanker, besloten Jo en Rob Gambi meer tijd met elkaar door te brengen en deze zoveel mogelijk te besteden aan hun passie: bergbeklimmen. Precies één jaar en 38 dagen later stonden ze op de laatste top van de Seven Summits en hadden ze de zeven hoogste bergen op de zeven continenten beklommen. Hiermee was Jo niet alleen de snelste vrouw, maar waren ze samen ook het eerste getrouwde stel dat deze ultieme missie voltooide. "Nooit gedacht dat gewone mensen zoals wij in staat zouden zijn om zo'n prestatie neer te zetten."

De Engelse Jo Gambi (38) is klein en tenger. Op het eerste gezicht zou je niet verwachten dat deze vrouw de Seven Summits beklom en ook nog eens naar de noord- en zuidpool skiede. Onvoorzien kwam ze daarmee in het Guiness Book of Records, als enige vrouw in de wereld die een dergelijke prestatie op haar naam heeft staan. Jo vertelt hoe ze hiertoe kwam.

Op reis naar Iran

Als je het nieuws moet geloven, is Iran een onveilig en streng islamitisch land waar je liever niet heen gaat. Toch kwam ik laatst een vakantiefolder tegen dat een heel ander beeld schetst van dit land. Zo is er te lezen: Het mysterieuze Iran heeft de reiziger enorm veel te bieden: sfeervolle middeleeuwse steden met kleurrijke bazaars, vele overblijfselen van het oude Perzische rijk en moskeeën met rijk versierde toegangspoorten die tot de top van de islamitische architectuur behoren. Overal word je als westerling gastvrij onthaald en willen mensen graag een gesprek met je aanknopen.

Verder is te lezen dat de miljoenenstad Teheran verrassend modern is. In de woestijnstad Yazd is de pre-islamitische godsdienst van Zarathustra nog springlevend. Shiraz met zijn vele parken en mausolea opgericht ter nagedachtenis aan de beroemdste zonen van Iran: de dichters. Neem de tijd voor de waterpijp en een ijsje; misschien wordt er wel uit de werken van Hafez geciteerd. In Persepolis, de residentie van de beroemde koningen Cyrus en Darius, komt het verleden weer tot leven als je tussen de pilaren dwaalt. Meer info vind je hier.

Zie ook: Een andere kijk op Iran

Happiness is a foreign landscape

Als 16-jarige puber was ik al gefascineerd door Ayers Rock in Australië. Het stond voor mij vast dat ik er ooit heen zou gaan, alleen wist ik nog niet wanneer. Na mijn studie in maart 2005 was het zover. M'n moeder huilend achtergelaten, zelf moest ik ook een traantje wegpinken. Eenmaal na de douane sloeg deze droefenis om in acute euforie. Het avontuur was begonnen!

Wat ik heb meegemaakt in die vijf maanden is teveel om op te noemen, de diversiteit van dit land is niet te bevatten. Grote (nieuwe) steden, witte stranden, blauwe zeeën (geschikt voor golfsurfen) en uitgestrekte lege vlaktes. De hoogtepunten waren voor mij de 'alleen op de wereld'-momenten. Een deel van de reis heb ik liftend gereisd.

Carpe diem in IJsland

"Diep uitgesleten kloven liggen onder me, wanneer ik met een flinke tas op mijn rug naar boven struin. De kolkende rivier raast via vele watervallen naar de zee. Deze is goed zichtbaar als je achterom kijkt. Lopend door deze overmacht aan schoonheid, met de gletsjers in het vooruitzicht gaat mijn gedachte terug naar het begin van de reis."

Dit is de eerste pagina uit mijn negentig bladzijden tellende dagboek. Een verslag van mijn maanddurende reis door het duurste en ruigste land van Europa. Een reis waarbij alles in het teken zou staan van de weerselementen, met zo weinig mogelijk geld zoveel mogelijk doen, sportieve prestaties en een bijzonder volk. Vanwege de vele gebeurtenissen beperk ik me hier tot de interessantste en meest speciale details.

Met slechts een retourticket in mijn hand sta ik in de frisse cleane hoofdstad Reykjavik, de mensen hier zijn mooi en lachen het leven toe. De helft van het jaar in een winterdepressie, de andere helft in een uitbundige Carpe Diem stemming. Ik heb een persoonlijke planning, maar de vrijheid om deze te veranderen. Dit is anders dan de duizenden toeristen die via toeroperators zich scheel betalen aan de standaard attracties van IJsland. Mijn doel was om dat anders te doen: rustige plekjes in IJsland opzoeken, buiten het bereik van de geijkte toerist.  Lees verder

Aanpakken en wegwezen

Helena is 44 jaar en heeft een grote liefde voor reizen en Afrika in het bijzonder. Al enige tijd runt ze vanuit Nederland een reisbureautje, maar nu gaat het roer om. Ze verkoopt haar huis en laat haar puberende zoon in Nederland achter bij zijn vader om in Gambia een nieuw bedrijf op te richten.

Kauri Travel, een touroperater gericht op duurzaam toerisme waarin de lokale bevolking meedeelt in de winst. Helena wil de Gambianen leren met geld om te gaan en een financieel gezond bedrijf op te zetten. Ook gaat ze de concurrentie aan met gevestigde westerse touroperators. Maar is Gambia wel klaar voor Helena's enthousiaste plan? Vanavond kun je dit zinvolle reisavontuur bekijken bij het tv-programma Aanpakken & Wegwezen, 22.50 uur op Ned.2. Meer info vind je hier.

Sunny in het zand

In 2002 kruisten in Latijns Amerika de wereldreizen van Jeroen Goes en Michiel Valkonet elkaar. Ondanks dat ze ieder een eigen kant op zijn gegaan, hebben ze contact gehouden. Nu vijf jaar later maken ze samen een korte avontuurlijke reis door Afrika.

Allebei hebben ze reeds in andere delen van Afrika gereisd maar dit keer gaan ze het wat ruiger doen. Onder de paraplu van de organisatie Amsterdam-Dakar Challenge rijden ze momenteel in een 15 jaar oude Nissan Sunny door de woestijn naar Dakar, om deze vervolgens in Gambia te verkopen. De opbrengst van de veiling gaat naar de stichting Kambengo.

Hier een korte update: De wegen zijn eigenlijk best oke. De Sunny doet het echt perfect. Na het Rif gebergte in het Noorden zijn we nu ook het Atlas gebergte door. Gisteren hebben we een dagje rust gehad in Marrakesh en hebben het er eens flink van genomen. We hebben een traditioneel Arabisch huis rondom een binnentuin gehuurd. We zaten midden in de oude Medina, echt cool om met de auto daar doorheen te rijden, complete chaos! We hebben ons even flink laten schrobben in de hamman en daarna in een voormalig paleis gegeten. Marokko is echt waanzinnig mooi! Meer info en reisverslagen vind je hier.